به سلامتی همه اونایی که دوسشون داریم و نمی‌دونن، دوسمون دارن و نمی‌دونیم.

به سلامتی درخت! نه به خاطرِ میوش، به خاطرِ سایش.

به سلامتی دیوار! نه به خاطرِ بلندیش، واسه این‌که هیچ‌وقت پشتِ آدم روخالی نمی‌کنه.

به سلامتی دریا! نه به خاطرِ بزرگیش، واسه یک‌رنگی.

به سلامتی سایه! که هیچ‌وقت آدم رو تنها نمی‌ذاره.

به سلامتی نهنگ! که گنده‌لات دریاست.

به سلامتی شلغم! نه به خاطر (شل)ش، به خاطر(غم)ش.

به سلامتی کرم خاکی! نه به خاطر کرم‌بودنش،به خاطر خاکی‌بودنش

به سلامتی پل عابر پیاده! که هم مردا از روش رد می‌شن هم نامردا !

به سلامتی برف! که هم روش سفیده هم توش.

به سلامتی رودخونه! که اون‌جا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچیکو دارن.

به سلامتی گاو! که نمی‌گه من، می‌گه ما.

به سلامتی تابلوی ورود ممنوع! که یه ‌تنه یه اتوبان رو حریفه.